Κ Α
> Π Ο Τ Ε. . . . .
> ΣΗΜΕΡΑ..
> ο χρόνος
> είχε τέσσερις εποχές
>
>
> έχει
> δύο
>
>
>
>
>
> δουλεύαμε
> οκτώ ώρες
>
>
> έχουμε
> χάσει το
> μέτρημα
>
>
>
>
> είχαμε
> χρόνο να πάμε για καφέ με τους
> φίλους
> μας
>
>
> τα λέμε
> μέσω MSN και
> Skype
>
>
>
>
> είχαμε τις
> πόρτες των σπιτιών ανοικτές,
> όπως
> και τις καρδιές
> μας
> κλειδαμπαρωνόμαστε,
> βάζουμε συναγερμούς
> και έχουμε και 5-6 λυκόσκυλα για
> να
> μην αφήσουμε
> κανέναν να μας πλησιάσει. Είτε
> είναι καλός,
> είτε κακός.
> πίναμε νερό
> της βρύσης και ήμασταν μια
> χαρά
>
>
>
> πίνουμε
> εμφιαλωμένο
>
> και...αρρωσταίνουμε
>
>
>
>
> παίζαμε με
> τους φίλους μας ποδόσφαιρο στις
> αλάνες
>
>
> παίζουμε
> ποδόσφαιρο
> στο Playstation
>
> είχαμε 2
> τηλεοπτικά κανάλια και πάντα
> βρίσκαμε κάτι
> ενδιαφέρον να δούμε
>
>
> έχουμε 100
> κανάλια και
> δεν μας αρέσει
> κανένα πρόγραμμα
> κυκλοφορούσαμε
> με ταπεινά αυτοκίνητα 1000
> κυβικών και ήμασταν
> χαρούμενοι
>
>
> κυκλοφορούμε
> με τζιπ
> 2000 κυβικών και
> στεναχωριόμαστε που δεν έχουμε
> τζιπ...
> 3000 κυβικών
>
> είχαμε
> χρόνο για τον εαυτό μας
> δεν έχουμε
> χρόνο
>
> για κανένα....
>
> η σκληρή
> δουλειά ήταν ιδανικό
>
>
> είναι
> ανοησία
>
> λέγαμε
> καλημέρα σε ένα περαστικό και
> τον
> ρωτούσαμε για την
> τάδε οδό
>
>
> μας
> τa λέει ο navigator
>
> ζούσαμε σε
> σπίτι 65 τετραγωνικών
> και...ήμασταν
> ευτυχισμένοι
>
>
> ζούμε σε
> σπίτια 120
> τετραγωνικών και
> δεν χωράμε μέσα...
> είχαμε χρόνο να
> κοιτάξουμε τον ουρανό,
> να δούμε το χρώμα
> του, να ακούσουμε το κελάϊδισμα
> των
> πουλιών, να νιώσουμε
> την ευωδιά του βρεγμένου
> χώματος
> τα
> βλέπουμε στην
> τηλεόραση
>
> ζητάγαμε
> συγγνώμη από κοντά
>
>
> το λέμε και
> με SMS
>
>
> αγοράζαμε
> ένα παντελόνι και το είχαμε για
> δύο χρόνια
>
>
>
> τώρα το
> έχουμε δύο
> μήνες και μετά
> παίρνουμε άλλο
>
> τα
> περιοδικά έπαιρναν συνέντευξη
> από ανθρώπους
> σα το
> Σεφέρη
>
>
>
> τώρα παίρνουν
> από
> την Βανδή..
>
> Κάποτε μαζευόμασταν
> όλη η οικογένεια γύρω από το
> κυριακάτικο τραπέζι
> και αισθανόμασταν ενωμένοι και
>
> ευτυχισμένοι.
>
>
> έχει ο
> καθένας το
> δικό του δωμάτιο
> και βρισκόμαστε μαζί στο τραπέζι
> κατα τύχη..
>
>
>
>
>
> οι
> τραγουδίστριες τραγουδούσαν με
> τη φωνή
>
>
>
> τραγουδούν
> με το
> κορμί...
>
>
>
>
> ντοκουμέντο
> ήταν μια επιστημονική
> ανακάλυψη
>
>
>
> ντοκουμέντο
> είναι
> ένα ερασιτεχνικό
> βίντεο που δείχνει δύο οπαδούς
> ομάδων να
> ανοίγουν ο ένας το
> κεφάλι του άλλου
>
>
>
>
> είχαμε το
> θάρρος και τη λεβεντιά να λέμε
> «Έκανα
> λάθος».
>
>
> Λέμε
> «Αυτός
> φταίει»...
>
>
>
>
>
> Τα παιδιά
> έβλέπαν στην τηλεόραση
> κινούμενα
> σχέδια με τον Μίκυ
> Μάους, τον Σεραφίνο, τον
> Τιραμόλα
>
>
>
> βλέπουν
> τους Power
> Rangers και τους Monsters με
> όπλα και χειροβομβίδες να
> σκοτώνουν και να
> ξεκοιλιάζουν...τους
> κακούς.
>
> νοιαζόμασταν
> για το γείτονα
>
>
> τσατιζόμαστε
> αν
> αγοράσει καλύτερη
> τηλεόραση από εμάς.
>
> Ζούσαμε
> με ένα μισθό
>
> ζούμε
> με τους μισθούς που
> ΘΑ πάρουμε
>
>
> Κάποτε
> περνάγαμε υπέροχα στο ταβερνάκι
> της
> γειτονιάς, με
> κρασάκι, τραγούδι και
> κουτσομπολιό
>
>
>
> μιζεριάζουμε
> σε
> ακριβά
> εστιατόρια..
>
>
>
>
> τα δανεικά
> τα έδινε ο αδελφός, ο
> φίλος...
>
>
>
> μας
> δανείζουν οι
> τράπεζες
>
>
>
>
> δουλεύαμε
> για να ζήσουμε
>
>
> ζούμε για
> να
> δουλεύουμε
>
>
> δεν είχαμε
> φράγκο στην τσέπη, μα ήμασταν
> τόσο, μα τόσο
> αισιόδοξοι, ακόμη κι
> ευτυχισμένοι!
>
>
>
> έχουμε τα
> πάντα και
> τρωγόμαστε με τα
> ρούχα μας...
>
> Αυτό
> το «Κάποτε», το
> έλεγαν Ζωή....
>
(ΜΟΥ ΤΟ ΕΣΤΕΙΛΕ ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ.........)
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΞΙΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ,
ΑπάντησηΔιαγραφήΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΑ ΣΩΣΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ